Τσεσμέ, πριν το πέρασμα στη Χίο Το λοιπόν, μετά το διήμερο στη Σμύρνη, γεμάτοι μυρωδιές, αρώματα, κι αρκετά φθηνά ψώνια, με ατάκες τύπου “μπατζανάκη, έκω Αρμάνι, μαϊμού Τουρκία, όχι Κίνα!”, αφήσαμε το ξενοδοχείο με τις καλύτερες των εντυπώσεων και ξεκινήσαμε για Τσεσμέ και Χίο. Στο check out πήραμε δώρο ένα αναμνηστικό ομοίωμα του διάσημου ρολογιού …
Μια βόλτα στο Kusadasi, πριν συνεχίσουμε Περπάτημα στο Kusadasi λοιπόν, το πρωινό της 2ας Απριλίου. Φαντάζομαι ότι τα κρουαζιερόπλοια δένουν εκεί λόγω της Εφέσου, μιας και δεν εντυπωσιαστήκαμε ιδιαίτερα από την πόλη. Το φρούριο στο λιμάνι κλειστό, οι επαγγελματίες της περιοχής έτοιμοι να σου πουλήσουν οτιδήποτε, γενικά η πόλη προσανατολισμένη για τουρίστες. Μας πρότειναν να …
Όμορφες, ανθρώπινες πράξεις Το peak, όπως αποδείχθηκε τελικά, των διακοπών αυτών, ήταν η μέρα που επισκεφθήκαμε την περιοχή του Pamukkale, κοντά στην πόλη Denizli, 200 χιλιόμετρα περίπου προς την ενδοχώρα της Τουρκίας. Μετά από έναν ανήσυχο ύπνο (μάλλον έφταιγαν τα πολλά γευστικότατα γλυκά που αποτέλεσαν το βραδινό μας), ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί και κατεβήκαμε για …
Από Bodrum προς Kusadasi, για ελάτε! Μετά τις δύο νύχτες στο Bodrum λοιπόν, το πρωί της 31ης Μαρτίου αφήσαμε τις ανέσεις του ξενοδοχείου, καθαρίσαμε τα τζάμια του αυτοκινήτου από τη θάλασσα που είχαν καταπιεί στο ferry (ασφάλεια πάνω απ’ όλα), και ξεκινήσαμε με τελικό προορισμό της μέρας το Kusadasi. Η αρχαία Ελλάδα θα ανοιγόταν μπροστά …
Bodrum, σαν καλομαθημένοι πλούσιοι Μετά από ένα φανταστικό πρωινό με θέα τον κόλπο του Gumbet, βγήκαμε για βολτίτσα στο παραλιακό αυτό θέρετρο. Όπως και το Marmaris, το Bodrum φτιάχτηκε κατεξοχήν για μαζικό τουρισμό, με όλα τα θετικά και αρνητικά που αυτό περιλαμβάνει. Όμορφη μαρίνα, αξιολογότατο κάστρο – φρούριο στην άκρη του λιμανιού, πεζοδρομημένα τμήματα, λουλούδια, καφέ …
Αναχώρηση -μετά απροόπτου- και πρώτη μέρα προς Bodrum Ήταν Μάρτιος του 2014 και το καλοκαιράκι ήδη πλησίαζε για τα Δωδεκάνησα. Μεσολαβούσαν όμως οι διακοπές του Πάσχα, τελευταία ευκαιρία για μακρά άδεια πριν την έναρξη εργασίας της Αλιόνας στην τουριστική σεζόν. Αποφασίσαμε λοιπόν με τη σύζυγο να ανέβουμε στη Λάρισα (στο δοξασμένο Αμπελώνα, παρακαλώ!) για Πάσχα …