Δυτική και νότια Κρήτη, μια φορά ακόμη! Μια ακόμη φορά στην Κρήτη, με καλή παρέα, ψάρεμα, κολύμπι σε κρυστάλλινα νερά, ξεκούραση σε ερημικές παραλίες. Τέσσερις μέρες στις αρχές του Ιούνη του 2016, που αποδείχθηκαν ό,τι καλύτερο για να χαλαρώσουμε και να εμπεδώσουμε και πάλι τα όμορφα που προσφέρει η πατρίδα μας. Σαββατόβραδο λοιπόν και, έστω …
Σκέψεις, συμπεράσματα, συμβουλές Πρατήρια βενζίνης Olis. Εγγύηση! Βάζεις όσο καύσιμο θέλεις, πληρώνεις στο ταμείο χωρίς να σου κρατάει τα επιπλέον (αν γεμίσει πιο πριν) για δύο μέρες το μηχάνημα, έχεις δωρεάν καφέ, WiFi για να τσεκάρεις καιρό και δρόμους. Αρκετά από αυτά δουλεύουν 24/7. Καιρό και δρόμους, είπαμε. Πάντοτε, όποια περίοδο κι αν πάτε – …
Λίγο πριν την επιστροφή…Ρέικιαβικ και Blue Lagoon! Είχε φτάσει δυστυχώς η τελευταία μέρα στην Ισλανδία. Η αλήθεια είναι πως μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι μέρες και οι νύχτες ήταν τόσο γεμάτες, που είχαμε την εντύπωση ότι ήμαστε στο νησί πάνω από μήνα. Και όμως, τώρα που έφτανε η ώρα να επιστρέψουμε, συνειδητοποιήσαμε ότι το όνειρο …
Τι είχε εκείνη η καινούρια μέρα για εμάς; Ένα από τα πιο γνωστά και φωτογραφημένα βουνά της Ισλανδίας, το Kirkjufell. Επίσης, μία ακόμη όμορφη κωμόπολη (Stykkishólmur) εν μέσω γραφικής διαδρομής στα βόρεια της χερσονήσου Snaefellsnes. Το καλύτερο, μια σχετικά απαιτητική πεζοπορία στον Glymur, τον απόλυτο καταρράκτη και… Ξανά η πρωτεύουσα, αυτή τη φορά με καλό …
Μία γενική εικόνα του τι μας περίμενε Το πρωινό μας βρήκε στο αυτοκίνητο, και το αυτοκίνητο σκεπασμένο με λίγο χιόνι. Πλάκα είχε! Εκμεταλλευτήκαμε τις παροχές του αγαπημένου μας πλέον βενζινάδικου, φάγαμε το πρωινό μας, πήραμε τα καφεδάκια και, με τέλεια διάθεση, ξεκινήσαμε! Ο τελικός προορισμός ήταν το χωριό Ólafsvík, αφού θα οδηγούσαμε τη χερσόνησο Snaefellsnes …
Οδηγώντας στις νότιες ακτές της Ισλανδίας, συναντώντας αμμοθύελλες, φωτογραφίζοντας τα φιορδ στο φως του ήλιου, και τελικά καταλήγοντας στο Borgarnes.
Jokulsarlon χωρίς βαρκάδα, δεν πειράζει Το ξημέρωμα μας βρήκε με σχεδόν την ίδια εικόνα μπροστά μας, απλά με πιο πολύ φως. Ήδη, μέσα σ’ αυτές τις ώρες, η λίμνη ήταν διαφορετική. Κάποια κομμάτια πάγου είχαν μετακινηθεί προς το κέντρο της, ενώ άλλα προς τη θάλασσα. Η αλήθεια είναι ότι από την προηγούμενη νύχτα κιόλας, μας …
Το βλέμμα χανόταν στα ψηλά βουνά, στα “γκρέμνια” που αλλού καταβυθίζονται στο μπλε του λιβυκού πελάγους κι αλλού μας κάνουν τη χάρη, εμάς τους ανθρώπους, ν’ αφήνουν κάποια μέτρα γης γεμάτης με ψιλή άμμο, βότσαλα κι αφρούς από την άγρια θάλασσα. Γη που λες και φτιάχτηκε ώστε να μην πατιέται εύκολα στη νότια Κρήτη, λίγες οι ευκαιρίες να την απολαύσεις “ολόδική” σου. Εκεί περάσαμε κι εμείς ένα αξέχαστο διήμερο, στα μέσα κάποιου Αυγούστου, με τον Αίολο σύμμαχό μας, και τις σκέψεις για το αν τελικά θα επιστρέφαμε για μόνιμη διαμονή στην Κρήτη να φουντώνουν…
