Πάμε Καύκασο, για χιόνια και καλό φαγητό! Η Γεωργία ήταν πάντα ψηλά στη λίστα μας, ως ένας προορισμός με πανέμορφα φυσικά τοπία για πεζοπορία και ανάβαση βουνών, επί το πλείστον μη τουριστικά. Μιλάμε για τον Καύκασο, εξάλλου, εκεί που βρίσκεται και η ψηλότερη κορυφή της Ευρωπαϊκής ηπείρου, το κοιμώμενο στρωματοηφαίστειο Elbruz των 5642 μέτρων. Αυτή …
Μια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μουσουλμανική, πάνω στους αρχαίους δρόμους του μεταξιού. Με μοναδικά μνημεία της Unesco, ερήμους και φρούρια εκατοντάδων ετών, υπέροχα τεμένη και γευστική κουζίνα. Αλλά και με τα απομεινάρια της πρώην τεράστιας λίμνης Αράλης, να έχουν αφήσει το στίγμα τους σε φύση και ανθρώπους, θυμίζοντάς μας τις τραγικές συνήθως επιπτώσεις των παρεμβάσεων του ανθρώπου στη φύση.
Δεν ξέραμε και πολλά για την Τσιάπας, τη νοτιότερη και πιο φτωχή επαρχία του Μεξικού, μέχρι τουλάχιστον να αρχίσουμε τον σχεδιασμό του ταξιδιού αυτού. Είχαμε διαβάσει ότι γενικά δεν συστήνεται να οδηγεί κανείς ανεξάρτητα εκεί, λόγω πιθανών μπλόκων από τους ντόπιους, καθώς και ότι ίσως να σταθείς άτυχος διότι η περιοχή είναι και πέρασμα μεταναστών και ναρκωτικών από τη Γουατεμάλα με κατεύθυνση τα βόρεια του Μεξικού και τις ΗΠΑ.
Είχαμε και το προαίσθημα, όμως, ότι ο τόπος αυτός θα μας άρεσε. Και τελικά, έτσι ήταν…
Τα οδικά ταξίδια είναι κάτι που λατρεύουμε, ίσως περισσότερο από καθετί. Αυτή η ελευθερία μετακίνησης, η αλλαγή προγράμματος, η δυνατότητα να δει κανείς στο δικό του ρυθμό μικρότερα χωριά και πιο δυσπρόσιτα μέρη, να παρατείνει ή να επιμηκύνει την διαμονή του, όλα αυτά είναι πλεονεκτήματα που η μετακίνηση οδικώς τα προσφέρει. Κάπως έτσι, βρεθήκαμε στη Μασσαλία, νοικιάσαμε ένα βανάκι, τακτοποιήσαμε τα λιγοστά πράγματά μας και βαλθήκαμε να εξερευνούμε πόλεις και χωριά μέχρι και πέρα από τη Λούρδη, στη νότια Γαλλία.
Ταξιδέψαμε στην Τυνησία τέλη Απριλίου, ιδανική περίοδος θεωρητικά, από θέμα καιρού. Κι αυτό γιατί έχει την ευκαιρία κανείς να χαρεί και τις παράκτιες πόλεις της Μεσογείου, αλλά και την έρημο, δίχως ακόμη να έχει απαγορευτική ζέστη για τα νότια.
Ναρκωτικά και όπλα, Ινδιάνοι και Μενονίτες, σε ένα εκπληκτικό φαράγγι.
Το ταξίδι μας στο μακρινό Μεξικό, αυτή η μεγάλη περιπέτεια που διήρκεσε πάνω από ένα μήνα, δεν θα μπορούσε να τελειώσει με καλύτερο τρόπο. Κάπως έτσι, μια επεισοδιακή πτήση μας προσγείωσε στη Σιναλόα των καρτέλ, ένα ταξί μας μετέφερε στο El Fuerte του Ζορό, και το περίφημο El Chepe train μας έδωσε την πρώτη γεύση ενός τρομερού φυσικού περιβάλλοντος, διασχίζοντας για 6 ώρες το Copper Canyon μέχρι το Divisadero….
Πρώτες εικόνες, στην πόλη των ναών Μετά από περισσότερες από 24 ώρες σε αεροπλάνα και αεροδρόμια, φτάσαμε επιτέλους στη βόρεια Ταϊλάνδη. Μεσημέρι, με τρομερή ζέστη και μπόλικη κούραση λόγω αϋπνίας, το πρώτο που θέλαμε ήταν να αφήσουμε τα σακίδιά μας στο ξενοδοχείο και να ψάξουμε για φρέσκους χυμούς. Μας είχαν λείψει τα φρούτα και οι …
Ταξιδεύοντας στη Νοτιοανατολική Ασία Τι περιμένει κανείς άραγε, ταξιδεύοντας στην περιοχή αυτή του πλανήτη μας; Η Ινδοκίνα, αυτή η μεγάλη χερσόνησος της νοτιοανατολικής Ασίας, περιλαμβάνει το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη κυρίως, αλλά και πιο διευρυμένα τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη και τη Μαλαισία, ανατολικά της Ινδίας και νότια της Κίνας, στην ουσία. Χώρες με …