Πάμε Καύκασο, για χιόνια και καλό φαγητό! Η Γεωργία ήταν πάντα ψηλά στη λίστα μας, ως ένας προορισμός με πανέμορφα φυσικά τοπία για πεζοπορία και ανάβαση βουνών, επί το πλείστον μη τουριστικά. Μιλάμε για τον Καύκασο, εξάλλου, εκεί που βρίσκεται και η ψηλότερη κορυφή της Ευρωπαϊκής ηπείρου, το κοιμώμενο στρωματοηφαίστειο Elbruz των 5642 μέτρων. Αυτή …
Μια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, μουσουλμανική, πάνω στους αρχαίους δρόμους του μεταξιού. Με μοναδικά μνημεία της Unesco, ερήμους και φρούρια εκατοντάδων ετών, υπέροχα τεμένη και γευστική κουζίνα. Αλλά και με τα απομεινάρια της πρώην τεράστιας λίμνης Αράλης, να έχουν αφήσει το στίγμα τους σε φύση και ανθρώπους, θυμίζοντάς μας τις τραγικές συνήθως επιπτώσεις των παρεμβάσεων του ανθρώπου στη φύση.
Τα οδικά ταξίδια είναι κάτι που λατρεύουμε, ίσως περισσότερο από καθετί. Αυτή η ελευθερία μετακίνησης, η αλλαγή προγράμματος, η δυνατότητα να δει κανείς στο δικό του ρυθμό μικρότερα χωριά και πιο δυσπρόσιτα μέρη, να παρατείνει ή να επιμηκύνει την διαμονή του, όλα αυτά είναι πλεονεκτήματα που η μετακίνηση οδικώς τα προσφέρει. Κάπως έτσι, βρεθήκαμε στη Μασσαλία, νοικιάσαμε ένα βανάκι, τακτοποιήσαμε τα λιγοστά πράγματά μας και βαλθήκαμε να εξερευνούμε πόλεις και χωριά μέχρι και πέρα από τη Λούρδη, στη νότια Γαλλία.
Ταξιδέψαμε στην Τυνησία τέλη Απριλίου, ιδανική περίοδος θεωρητικά, από θέμα καιρού. Κι αυτό γιατί έχει την ευκαιρία κανείς να χαρεί και τις παράκτιες πόλεις της Μεσογείου, αλλά και την έρημο, δίχως ακόμη να έχει απαγορευτική ζέστη για τα νότια.
Ταξιδεύοντας στη Νοτιοανατολική Ασία Τι περιμένει κανείς άραγε, ταξιδεύοντας στην περιοχή αυτή του πλανήτη μας; Η Ινδοκίνα, αυτή η μεγάλη χερσόνησος της νοτιοανατολικής Ασίας, περιλαμβάνει το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη κυρίως, αλλά και πιο διευρυμένα τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη και τη Μαλαισία, ανατολικά της Ινδίας και νότια της Κίνας, στην ουσία. Χώρες με …
Το ταξίδι μας στο Μεξικό ξεκίνησε από τη χερσόνησο Γιουκατάν. Εκεί προσγειωθήκαμε αργά τη νύχτα, στο αεροδρόμιο του Κανκούν. Η κλασική ζέστη και υγρασία, όπως τότε στην Κούβα, έκανε αισθητή τη διαφορά με την χειμωνιάτικη Ευρώπη. Μας περίμεναν 31 μέρες και νύχτες περιπέτειας, νέων γεύσεων, με εμπειρίες κάθε είδους. Πάμε να δούμε λοιπόν, το πρόγραμμα …
Δύο χρόνια σχεδόν μετά το ταξίδι μας στο Βιετνάμ, που είχε μάλιστα διακοπεί, εξαιτίας της έναρξης της πανδημίας, βρεθήκαμε στην άλλη πλευρά του πλανήτη. Το Μεξικό, μία χώρα τεράστια, με εκπληκτικά μνημεία, φυσικά αξιοθέατα, μουσεία και πολυποίκιλη κουλτούρα αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς παγκοσμίως.
Γενικά, αποφεύγουμε να διαχωρίζουμε τους προορισμούς σε “child-friendly” και μη, θεωρώντας ότι μπορεί κανείς να ταξιδέψει οπουδήποτε με παιδί, προσαρμοζόμενος στις εκάστοτε συνθήκες. Σαφώς όμως, υπάρχουν πόλεις – χώρες – αξιοθέατα, όπου περνάει ο καθένας μας πιο ευχάριστα, πιο εύκολα με παιδί. Η Βουδαπέστη, δυστυχώς, δεν ήταν από αυτά τα μέρη για εμάς. Κι όμως, περάσαμε πολύ ωραία!